Beschrijving

Dit schilderij toont een lichte, poëtische florale compositie waarin paarse, blauwe en gele tinten zacht in elkaar overvloeien. In het midden ontstaan clusters van bloemen — geschilderd met losse, impressionistische toetsen — die doen denken aan hortensia’s. De bloemen zijn niet strak omlijnd; in plaats daarvan lijkt hun vorm te ontstaan uit vlekken, schaduwen en kleurwolken, wat de compositie een zwevend, luchtig karakter geeft.
De achtergrond bestaat uit zachte overgangen van lichtgeel, crème en pastelblauw. Deze kleuren worden niet als harde vlakken gebruikt, maar juist als diffuus licht dat de bloemen lijkt te omringen. De paarse en blauwe accenten van de bloemclusters worden subtiel doorbroken door enkele donkerder takstructuren, die ritme en richting geven aan het geheel.
Het schilderij straalt rust en verfijning uit. Het is minder een realistische weergave dan een sfeerimpressie: een herinnering aan een tuin in de ochtend, waar licht en kleur vervloeien tot een dromerig geheel. De luchtige penseelvoering en zachte kleurkeuzes geven het werk een serene, bijna meditatieve kwaliteit.